Waar is god dan nou?

Ek kom uit ‘n konserwatiewe huishouding uit. My pa was van ‘n diakin tot ‘n ouderling in ons NG kerk. Een van my Oupas was tot ‘n Dominee. Ekself is as ‘n Christen grootgemaak en al was ek nooit ‘n happy-clappy nie, sou ek sê ek was altyd pligsgetrou.

Maar ek moet eerlik wees en erken die laaste jaar of so wonder ek al hoe meer oor die goed. Daar is vrek baie goed – waaraan ek nooit voorheen gedink het nie – wat nou skielik nie meer 100% sin maak nie. Die hele ding het begin by ‘n gesprek wat ek met iemand gehad het oor evolusie. Ek het nog altyd gedink evolusie maak kompleet sin, enige ou kan dit met die bloote oog sien en tog is my dominee heeltemal gekant teen die beginsel. Sy argumente is so irrasioneel dat ek nou wonder oor al sy ander argumente ook. ‘n Mens aanvaar baie goed uit die bybel al weet ‘n mens in jou verstand dat baie van dit eenvoudig onmoontlik is. Noag se ark byvoorbeeld.

Ek sou nie sê ek glo nie meer aan God nie, maar daar is reuse, miskien onoorkombare, gapings in die Bybel en Christenskap oor die algemeen. En evolusie het nie daai gapings nie. Evolusie breedvoerig maak 100% sin. Hoe nou gemaak? Ek is nie lus vir sulke eksistensiële krisissise op hierdie ouderdom nie, maar ek wil regtig nie meer kerk toe gaan om na ‘n dominee – wat evolusie nie aanvaar nie – te luister nie.

My ander vrae kan die Bybel ook nie rêrig beantwoord nie. Waar is god as ou mense – goeie mense – wreed vermoor word op ons plase? Hoekom beskerm hy hulle nie? Waar is god as onskuldige kinders vermoor word? Dit kan nie ‘n welwillende god wees wat hierdie euwels toelaat nie. Tensy daar natuurlik nie ‘n god is nie en die mens self hierdie goed aanvang. Ek weet nie.

Ek was 6 weke laas in die kerk en dit terwyl my vrou en die res van die familie elke week gaan. Hulle weet iets is aan die gang, maar ek is nog nie reg om dit met hulle te bespreek nie.